Wody wokół wysp obfitują w ryby i ssaki morskie. Od wieków stanowią one podstawę wyżywienia Farerczyków. Jednak szczególne miejsce w życiu miejscowej społeczności zajmują grindwale - ssaki z rodziny delfinowatych, które – nieco upraszczając – można zaliczyć do wielorybów. Grindadráp, czyli tradycyjne polowanie na grindwale jest nieodłączną częścią farerskiej tożsamości narodowej. Połowy wielorybów mają czysto tradycyjny charakter – mięso i tłuszcz wielorybów przeznacza się wyłącznie do spożycia. Rządzą nimi ścisłe, istniejące od wieków reguły. Jakkolwiek polowanie wygląda przerażająco – wśród dziesiątków grindwali w czerwonej od krwi wodzie uwijają się uzbrojeni w specjalne noże tubylcy - bez choćby spróbowania kawałka gotowanego lub suszonego grindahvalur, Farerczyk nie wyobraża sobie swojej egzystencji.

Miðvágur jest dzięwiątym co do liczby ludności miastem Wysp Owczych i jednocześnie najludniejszą spośród osad Vágaru. Od lat słynie z wysoko rozwiniętego wielorybnictwa, zwanego na Wyspach Grindabóð. Miasto zamieszkane jest już od czasów Wikingów. Z czasem powstała tam rada lokalna (Thingstätte lub Várting).

 

W tym mieście mieszkała Benita Broberg (1667-1752), żona pastora, bohaterka najbardziej znanej, farerskiej noweli, Barbara Jørgena-Frantza Jacobsena. Zamieszkiwał to miasto także Jens Christian Svabo (1746-1824), który bardzo pomógł w rozwoju farerskiego języka pisanego, a także zebrał wiele ludowych i historycznych przekazów dotyczących Wysp Owczych i miasta Miðvágur.

Skáli - miasto na Wyspach Owczych, na wyspie Eysturoy. Liczy 630 mieszkańców (2007)^[1]. Ośrodek turystyczny.

Sandur - miasto na Wyspach Owczych, na wyspie Sandoy (gmina Sands). Liczy 599 mieszkańców (2004). Ośrodek turystyczny.

Klaksvík (duń. Klaksvig) - drugie co do wielkości miasto na archipelagu Wysp Owczych, siedziba władz administracyjnych regionu Norðoyar, obejmującym północne wyspy tego duńskiego terytorium zależnego. Leży na wyspie Borðoy, zamieszkuje je 4 666 mieszkańców^[1].

Klaksvík jest ośrodkiem Klaksvíkar kommuny. Jest to także najważniejszy port turystyczno-handlowy w tamtym obszarze. W mieście jest jeden szpital, zdolny pomieścić 40 pacjentów na raz.

Podróż na archipelag najlepiej odbyć w lecie. Temperatury sięgają tu wtedy 15^oC. Ciepły Prąd Zatokowy sprawia, iż zimą jest również kilka stopni powyżej zera. O każdej porze roku musimy być jednak przygotowani na deszcze (nawet 280 dni w roku!), a pogoda jest bardzo zmienna.

Wyspy Owcze są archipelagiem 20 wysp położonych na Morzu Norweskim, między Wielką Brytanią, Islandią i Norwegią. Największą z nich jest wyspa Stromo o powierzchni 392 km&sup2. Są one ułożone południkowo, tak samo jak fiordy, cieśniny oraz grzbiety gór i doliny na wyspach. Ukształtowanie terenu jest górzyste choć najwyższy punkt osiąga zaledwie wysokość m. n.p.m. Wybrzeża wysp są bardzo dobrze rozwinięte, bardzo strome i urwiste,

Nólsoy jest jedną z mniejszych wysp archipelagu Wysp Owczych, położonym na Morzu Norweskim. 10,3 km² daje mu dwunastą pozycję pod tym względem, a 268 mieszkańców stawia go na ósmym miejscu. Na wyspie są cztery góry, z których najwyższą jest Eggjarklettur (372 m n.p.m.), jest tam też jedno jezioro (Halavatn) oraz rzeka. Na Nólsoy jest największa na świecie kolonia nawałników.

Jedyną osadą wyspy jest Nólsoy, w której skupia się cała ludność wyspy. Widać z niej stołeczne miasto Thorshavn. Na Wyspie jest też XVIII wieczna latarnia morska. Znajduje się ona na południowym krańcu.

Nólsoy był domem kilku farerskich artystów. Jednym z nich był Nólsoyar-Páll (Poul Nolsøe), poeta promujący nowoczesne metody rybołówstwa. Urodził się też tu Steffan Danielsen, malarz, ukazujący w dużej mierze farerski krajobraz. Był jeszcze Ove Joensen, podróżnik, który na swej łodzi wiosłowej, która do dziś może być oglądana w wiosce, przepłynął z Nólsoy do Kopenhagi.

Eysturoy jest drugą co do wielkości i populacji wyspą wchodząca w skład archipelagu Wysp Owczych. Powierzchnia jej wynosi 286,3km², a zamieszkuje ją ok. 10,586 mieszkańców. Nazwa oznacza po farersku Wyspa Wschodu. Na Eysturoy znajduje się 66 gór, z których najwyższy jest, Slættaratindur, mierząc 882 m n.p.m., co daje mu pierwszą pozycję w całym archipelagu. Znajduje się tam też sporo rzek, jezioro Eiðisvatn, a także kilka fiordów. Na Streymoy można się tam dostać za pomocą mostu lub promu.

Na wyspie jest około czterdziestu osad. Największą z nich jest Fuglafjørður, posiadający ok. 1500 mieszkańców, a pozostałe, ważniejsze to: Leirvík (867), Strendur (816), Toftir (816), Saltangará (764), Eiði (663), Skáli (593), Gøta (548), Runavík (481), Syðrugøta (410), Glyvrar (406), Søldarfjørður (344), Rituvík (256), Norðskáli (237) oraz Nes (230).

Eysturoy jest posiada jedno z nielicznych, farerskich muzeów Blásastovę, mieszczące się w wiosce Gøta.

Wyspa ma też liczne grono zespołów piłkarskich, grających w Pierwszej Lidze Wysp Owczych: Skála Ítróttarfelag, GÍ Gøta, NSÍ Runavík oraz EB/Streymur, a także kilka często w niej grających i drugoligowych: B68 Toftir, a także Leirvík ÍF.